Küçük mesefeler hasretle birleşince dünyanın diger ucunda gibi hissettirir sevdigimiz.Kimisi gözünün önündekini görmez yada çok geç fark eder. Kimisi aşkından yanıp tutuşur mesafeler izin vermez. Hasret tükenmez ama kavuşması bir dakika sürer…


Yaşı 17 bile degildi. Babasını kaybettigi günden beri annesiyle beraber bu büyük üzüntüler içinde eve kapatmıştı kendini sokağa çıkmıyordu. Sadece okula gider gelirdi. bir annesi bir de kendisi, o kadardı işte bütün hayatı. ............ o gün canı sıkıldı.Okul servisine binmedi. Yagmur altında yürümeye başladı O Gene monoton günlerden biri… hayat hep böyle acımasız kalacak degildi ya. Yagmur altında yalnızlıgı ile baş başa yavaş adımlarla ilerliyordu.Bir çok dükkanı geride bıraktı. Bir lisenin önünden geçerken yagmurdan kaçan bir ateş böcegi gördü… Yada ona öyle geliyordu. Böyle bir masumiyet olamazdı. O yüzündeki dogallık sahte gülüşlerden bıkmış insanogluna ümit veriyordu.Gelecege Dair…

Genç delikanlı Bi an duraksadı. Herkes sagnak yagmurdan kaçarken o tam altında kendini yagmura bırakmıştı. Uzun uzun genç kızı gözleriyle süzdü. Olamazdı böyle bir güzellik. Bi an göz göze geldiler. Kız hemen suratı çevirdi.Ve hızlı adımlarla okuldan çıktı.
Hani derler ya ilk görüşde aşk budur diye.Hayatında Aşık olmamış genç ilk görüşde aşktan ne anlasın. Oda kendine ne oldugunu bilmiyordu. İştahı kapanmış uzun süre oturdugu yerde dalıp gitmeye başlamıştı.

Artık Her gün o saatte Bir kez onu görebilmek bir kez o gözlerine bakabilmek için okulun önüne geliyordu.Kızda onun varlıgını fark etmişti.Ama sadece göz göze gelince utanıp başını çevirmekten başka hiçbir tepki vermiyordu. Gözler birleşir iki adım ötedeki sevda hızlı adımlarla genç adamdan uzaklaşırdı.Degil beraber olmak arkadaş bile degillerdi.Genç delikanlı her gün okul çıkışında o kızın yolunu bekler gözlerinin içindeki hasret ve sevgiyi dindirmek istedi. Kızda aslında ondan farklı degildi kaçamak bakışlarlar delikanlıyı her gün gözleriyle süzerdi.

Hasret tükenecegine gördükçe artıyordu. Elini uzatsa degecek mesafede her gün birbirlerine yakın oldukları halde Hiç bir şey yapamamak genç adamı çok üzüyordu.Artık dayanamıyordu yalnızlıga İsmini bile bilmedigi bir kıza gönül vermişti. Konuyu Annesine açtı.Annesi git konuş ne var bunda dedi. Arkadaşlarının verdigi cesaretlede ertesi gün gene aynı saatte okulun önünde buldu kendini.Heyecandan ayakları titriyordu.


İşte yavaş yavaş okul dagılmaya başlamıştı.Bekledi ama o gelmedi. Yagmurdan kaçan ateş böcegi okuldan çıkmadı.Hademe okulu kapatana kadar bekledi. Ne gelen vardı nede giden.Ertesi gün gene kendini okulun önünde buldu. Gene aynı senaryo gene genç kız ortada yoktu . 3-4 gün böyle devam etti. Her gittiginde okulun önüne cesaretinden bir tutam bırakıp gelmeye başladı. Hayal kırıklıgı artık onu sarmalamaya başlamışken….

İşte ordaydı genç bayan artık okula geliyordu.Önce yanına hemen gitmeye karar verdi. Sanki 1 senedir görmedigi sevgilisi gibi ona sarılmak istiyordu.2 adım attı cesareti kırıldı vazgeçti.Arkasını döndü tam gidecekken kalbi ayaklarına hükmetti geri döndü. Genç bayanın yanına gitti.Meraba dedi.Kız ona dogru döndü. İlk defa gözlerine bu kadar yakındı. Nefesini teninde hissediyordu. Sanki kızın sıcaklıgı yüzüne vuruyordu.Biraz konuşabilirmiyiz dedi.Kız “ tabi buyrun dedi”. İsminizi ögrenebilirmiyim? Dedi.Sizi yakından tanımak isteiyorum.Kız delikanlıyı baştan aşşagıya süzdükten sonra “Sebep” dedi.Delikanlı kekeleyerek : Sizi yakından tanımak istiyorum çok hoş birisiniz” dedi. “Kız beni tanıyanlar bana yeter teşekkür ederim” dedi.

Genç o an yıkıldı. Sinirden titriyor aglamamak için zor tutuyordu kendini. Rahatsız ettigim için özür dilerim deyip yanından ayrıldı.Karanlıktaki ürpertilerden yorgun düştügü o gecelerden birinde sabah kadar agladı.Ertesi gün ama gene okulun önüne gitti. Hayatında aşık olmamış delikanlı sevginin ucunu bırakmıyordu.Okul çıkışı genç kızı takip etmeye karar verdi.Baya yürüdüler.Hava hafif hafif kararmaya başlamıştı. Issız bir sokaktan geçerken 2 kişi kıza saldırdı. Elindeki okul çantasını almaya çalışıyorlardı.Genç delikanlı bunu görünce koşmaya başladı. Kız çantasını tutmuş bırakmıyordu O sırada arbadede kapkapçılardan biri bıcagını kıza dogrulttu.Ve sapladı. Genç koşarak geldiginde kız yerde kanlar içinde yatıyordu. Kapkaççılar koşan genci görünce çantayı bırakıp kaçtılar.Genç delikanlı o Sırada yerden kızın tokasını alıp cebine koydu.Hemen kızı bir taksiye atıp hastaneye götürdü.Cep telefonundan kızın ailesini aradı.O sırada tabi genç kız ameliyata alındı.Ölüm riski devam ediyordu. Doktorlar acil 0 + pozitif kana ihtiyaç oldugu söylediler.Aile telaş içinde kanı armaya başladı. Genç sandalyede olan biteni elinde oynadıgı toka ile izlerken kan arandıgını fark etti. Ben veririm degip doktorlara başvurdu. Hemen gençden kan alınıp kıza verildi.2 gün sonra kız kendine geldiginde genç delikanlı hala hastanedeydi. Ailesi Olanları kıza anlattı.Genç kız odaya oglanı çagırdı.”Artık herhalde tanışabiliriz” dedi kız. Delikanlı Adım Can senin ne ? dedi. Kız eylül diye cevap verdi..


Artık hemen her gün okul çıkışı konuşuyorlardı. Hatta aralarında küçük sırları bile olmuştu.Günler böyle geçerken Delikanlı Yanı başındaki hasret tohumuna dayanamadı.Ve sevdigini Utana sıkıla genç kıza söyledi.Genç kız başını çevirip:”Sunulan her sevginin buz kovasına atılmış bir kor parcası kadar ömrü vardır.”dedi.Genç delikanlı birkez daha yıkıldı.en azından arkadaşı oldugu genç kızı bu sefer tümden kaybetmişti. Artık arkadaş olarak ona yakınlaşmak gözlerini görmek istemiyordu.Hemen oradan ayrıldı.

Bir hafta okul çıkışına gitmedi. Gen. Kız hep arkadaşını okul çıkışında bekledi. Ama ne gelen vardı ne giden. Aşka ve sevgiye inanmayan biri neden üzülmeye başlamıştı. Oda kendine hayret ediyordu. İçinde hayatında bir boşluk vardı rahat nefes alamıyor yutkunmakta zorlanıyordu. Konuşurken kelimeler bogazında dügümlenmeye başlanmıştı.

Genç delikanlı ise annesi ile izmire dayılarının yanına gitmeye karar vermişti. Sevdigiyle aynı şehirde kalıp aynı havayı içine çekmek canını acıtıyordu. Artık onu rahatsız etmek istemiyordu.Ama gitmeden önce ona bir mektup yazdı.Elleriyle okula vermeye gitti. Genç kız onu okul çıkışında görünce kolarına atlamamak için kendini zor tuttu.Kız: Naber arkadaşım dedi. Delikanlı yüzünü çevirim elindeki mektubu uzattı. Lütfen bunu akşama oku dedi. Kız ama bile diyemeden genç oradan uzaklaştı…Genç kız akşama kendini zor attı.Evde otururken aklına mektup geldi büyük bir hevesle açtı


Sana ne ile hitap edecegimi bilemiyorum. Aşkımsın sana göre degil. Arkadaşımsın bana göre degil
Artık dayanamıyorum yanlızlığa.Sade ve sadece seni istiyorum dünyamda. İnan ki ben her şeyi silmeye hazırım yeter ki sen ol hayatımda. Aşık oldum işte kim bana birşey diyebilirki. kim beni engelleyebilir. kim bilecek apartmanın merdivenlerine benim ismini yazdığımı? kim bilecek her kapı çalışımda olmadığını bile bile kapıyı sen diye açtığımı? kim bilecek sen gelince giyeceğim diye sakladığım tişörtümü? kim bilecek her gece yastığıma sarıldığımı? kim bilecek şu anda ağladığımı? evde yanlız kaldığımda kim bilecek uzanıp ta hayalllere daldığımı? kim bilecek seni ne kadar sevdiğimi? anlatsam anlayabieceklermi? Sen Anlayabilecekmisin.


anlatsam?

yinede.........

anlayamazlar...


ANLAYAMAZLAR İŞTE. Bundan sonra seni rahatsız etmiyecegim. İzmire gidiyoruz.Biliyorum şimdi vazgeçirmeye çalışacaksın. Nereye gidiyorsun arkadaşım diyeceksin yine….ama sadece onu arkadaşına digebilirsin. Ben senin arkadaşın degilim bana göre. Ohalde gereksizim bu şehirde…. Her zaman mutlu ol huzurlu ol…Seni seviyorum yüzüne karşı söyletmedin ama buradan haykırıyorum hadi bana karşı koy sustur beni : Seni seviyorum sana inat ARKADAŞIM…


Mektubu okuduktan sonra genç kız aglamaya başladı. Hemen telefona sarıldı. Hep aradıgı numara ulaşılamadı. En sonunda Canın arkadaşlarından birine ulaştı. Zarzor gidecekleri terminali ve firmayı azgından ögrendi. Gece saati ailesi izin vermemesine ragmen umursuzca yola koyuldu. Otogara geldigi zaman ise dizleri üzerine çöktü. 15 dk geç kalmıştı. Sevdigi gençe sevdigini söleyemeden kaybetmişti ona göre.Bankta oturup aglamaya başladı.O an yanagında bir sıcak el hissetti göz yaşlarını silip baktıgı zaman karşısında canı gördü. Hayat bu sefer 2 gencede torpil geçmişdi. Can ve annesi otobüsü son anda kaçırmışlardı. Cünkü can evde unuttugu eylülün tokasını almak için geri dönmüştü.Birbirlerine o an sarıldılar. Birbirlerini asla bırakmamak üzere……