Daha 20 yaşındaydı.O'da diğerleri gibi okulunu bitirip,iyi bir üniversite eğitiminden sonra vatanına hizmet etmek istiyordu..Ailesine karşı sorumluluklarını yerine getirmek istiyordu.Yiğitti,özü sözü birdi.Elbistan Mikrimin Halil Lisesinde daha önce ki yıllarda okul başkanlığı yapmıştı ve bölücü örgütün eğitim kurumlarında ki uzantıları tarafından hiç sevilmiyordu.Tarih 14 Mayıs 1999.Zil çaldıktan sonra cuma namazı için abdestini okulda almıştı.Arkadaşlarıyla birlikte camiye doğru ilerlerken bölücü örgütün beyinlerini yıkadığı öğrenci görünümlü militanlarla ülküdaşlarının kavga ettiğini gördü.Ülküdaşlarını yalnız bırakamazdı ve koşarak kavganın ortasına girdi.Seferde ki bir Osmanlı akıncısı gibi kavga ediyordu..Hain bir bölücünün direk kalbine vurduğu bıçakla birden irkildi.Ülküdaşları hemen omuzlarına almak istedilersede elleriyle onlara engel oldu..Hala hastaneye doğru kendi adımlarıyla yürümeye çalışıyordu.Yüzünde tarifi imkansız bir mutluluk vardı,sanki huzura yürüyerek çıkmak istiyordu..Ve daha fazla dayanamayarak düştü.Yoldan geçen bir taksiye bindirilen Mehmet Polat ülküdaşımız,bıçak darbesinin kalbine gelmesi sebebiyle Rahmet-i Rahmana kavuştu.Üniversite sınavına sadece 16 gün kalmıştı.Umutları vardı yiğidimin ama yaşatmadılar.Abdestiyle içti şehadet şerbetini,alnı açık başı dik yürüdü Cennet-i Ala'ya..14 Mayıs 1999 günü en az 7000 ülküdaşının omuzlarında ebedi istiratgahına ***ürüldü..Senin de yiğidim diğerleri gibi;Ruhun Şad,Mekanın Cennet Olsun.."SEN BORCUNU ÖDEDİN,SIRA BİZDE ÜLKÜDAŞ!.."