Zaman; Aşka Kıyıma Beş Var!!!!
Zaman, yalnızlığa beş var,boğazlayınca akrebin elleri yelkovanı bilinir elbet yokluğunun hiçlik boyutunda akrep zehri gibi içime doluşu...
Zaman, ölüme beş var,yaşamın tuzlu tadının gözlerdeki yerinden düşme anı kadar kısa ve taşı ayıklanması güç bir yığın pirinç hayat... Zaman, düş düşkünü yanımızda karaya beş var,hülyaları kızgın yağlara dönmüştür uykuların,görülmesi arzulanan düşler karanlığın zihnimize kusmuğudur oysa,aslında hayatın beyazdan ürküşüdür bu...
Zaman, bize bizsizlikte kendimize beş var,aşkın kan kokan koynunda dar sözler arifesinde an içinde yılı yaşamış yolu tüketmişken.. Zaman, haykırışlarla susmaya beş var,sessizlik kulakları sağır eden bir şehrin çığlığında öldü,ölü düşler topladık sokaklardan,sustuk ve kanadık suslu özneye döndük...
Zaman, yüzümdeki yüzüne beş var,cinneti bol bir akla düştüm,şizofrenik geceler durdu eşiğime,aynadaki aksimde seni gördüm,konuşamadım... Zaman, aşktan et et kopmaya beş var,düşünceyi mengenelere vermiştir dil,sırtlanlar amadedir elini bıraksam çullanırlar üstüme ve gözyaşım sıçrar beynime sus'a düğümlenirim...
Zaman, ardında kalan canın bitimine beş var ve son nefeslere düşer yaşamak dolu cümleler,kapı açıktır ölüm gelse ne değişir... Zaman, aşkta akıl aramak deliliğine beş var,duyguları dizginleyemeden aklı safdışı bırakan bir delilikti aşk,en çok tutuşan yanımızda buza kestiğimiz andı...
Zaman, her kalkışın bir düşüşüne beş var,doğrulabileceğini düşünmeden devrilmekti kurallı cümlelerde kurmak istenilen hayatın devrik cümlelere düşerek ezilmesi... Zaman, büyüdüklerimize beş var,çocukluğun kekremsi tadı damağımızda ve içimizin parkında aşk oyunu oynarken çocukluğa vuruldu büyüyüşlerimiz...
Zaman, vuslatın tezatında ayrılığa beş var,kavuşmayı bilmeyen eller değil midir böğrümüze acıyı saplayan ve bu sevinin suretinden kirli elleri siluetimizi kapatmışken... Zaman, kaybetmiş olmanın içindeki yitikliğe beş var,yanımıza çivilenen sızılar değil miydi aşktan artan,sözü söyleyenin öznesi yitirmekti yitiklik ve kayıp yarası en bol yanımıza bir tuz gölü kadar yakıştı...
Zaman, dile kıyıma beş var,telaffuzu bir fay hattı gibi geçti içimden aşkın;oysa sevdanın dili yaşanmışlara düşen koca bir yalandı koca bir yılandı,o zehrini en çok terk edilene bıraktı...
Alıntı...
Para Puan: 2340
